Allah Bizi Her Zaman Duyar Mı?
İçimde bir şeyler sıkışıyor, bir şeyler beni boğuyor. Kimseye belli etmiyorum tabii. Kayseri’nin sabah serinliğinde, odamın penceresinden dışarıya bakarak düşünmeye başladım. Bir yanda hayatın koşturması, bir yanda da içimde büyüyen bu sorular: Allah bizi her zaman duyar mı?
Bazen dua ettiğimizde, kelimeler ağzımızdan çıkar ama kalbimizdeki gerçek isteğimiz ne kadar doğru ve samimi, onu gerçekten sorgular mıyız? Ben her zaman dua etmeyi sevmişimdir ama bazen dua ederken, bir yandan da “Gerçekten duyuyor mu?” sorusu kafamı kurcalamaya başlar.
Yalnızlığın İçindeki Dua
Geçen yıl, hayatımın belki de en zor dönemlerinden birini geçiriyordum. Üniversiteyi bitirmiş, Kayseri’ye dönmüştüm. Her şeyin yolunda gitmesini istiyordum, ama bir türlü istediğim gibi gitmiyordu. Her gün bir şeyler eksikti. Kendimi kaybolmuş hissediyordum. Bir sabah, her zamanki gibi bir süreliğine kendimi toparlamak için dua etmeye karar verdim.
İçimden geçirdiğim o dua, bana o kadar ağır geldi ki… Düşüncelerimin arasında kaybolmuşken, sadece şu cümleleri dile getirdim:
“Allah, ben seni duyuyor muyum? Sen beni duyuyor musun? Ne olur, yardım et.”
Öyle bir an geldi ki, her şeyin boş olduğunu düşündüm. O an, gerçekten Allah’ın beni duyduğunu hissetmedim. Ellerimi dua ederken arzuladığım şekilde açtım, ama bir tür boşluk vardı. Allah, beni ne zaman duymuştu ki? O kadar kötü hissediyordum ki… Hani hep derler ya, “Sabır, dua ve tevekkül” diye, ama bir an dua ederken gerçekten içimde umutsuzluk vardı. Allah’ın beni duymasına inanmak o kadar zor görünüyordu ki.
Bir Mucizeye Tanıklık
Günler geçtikçe, içimdeki o yoğun duygularla başa çıkmaya çalıştım. O kadar kaybolmuş hissediyordum ki, sanki dünyada sadece ben vardım. Bir akşam, Kayseri’deki küçük bir kafe de otururken, o kadar ağır bir iç sıkıntısı hissettim ki, kafamı ellerimin arasına aldım ve “Ya Allah, beni duyuyorsan, bana bir işaret gönder, bir şey göster. Lütfen…”
Biraz daha sessizce, hayal kırıklığıyla bakarken, dışarıda bir grup çocuk oynuyordu. Birden bir tanesi, yere düşen bir topu alırken, topun üzerine bastı ve başka bir çocuğa topu atarken gülümsedi. O an, sanki o çocukların gözlerinden bir huzur, bir umut aldım.
İçimden gelen bir hisle, “Allah, belki de seni görmek için büyük şeyler beklememeliyim.” dedim. O küçük çocukların gülümsemesinde belki de bir cevap vardı. Belki de dua ettiğimde, sadece büyük mucizeleri beklemek yerine, her anın içinde Allah’ı hissedebilmeliydim. Her şeyin ne kadar basit olduğunu düşündüm. Bazen Allah, bize ihtiyacımız olan şeyleri çok yakın bir şekilde, çok basit bir işaretle gönderiyor olabilir.
Allah Bizi Her Zaman Duyar Mı?
Bir hafta sonra, o kafede yalnız başıma otururken, telefonuma bir mesaj geldi. Okulda bir hocam, projeme dair övgü dolu bir mesaj atmıştı. Bu küçük bir başarıydı ama o kadar anlamlıydı ki… İşte bu an, bana Allah’ın her zaman bizi duyduğunu hatırlatan bir işaret gibi geldi. O kadar saf, o kadar gerçekti ki…
Yavaşça fark ettim: Allah her zaman duyar, ama bazen o duyduğunu hemen hissetmemiz mümkün olmayabiliyor. Zaman ve koşullar, dua ettiğimizde, beklediğimizde sabır gerektiriyor. O yüzden dua ederken kalbimizdeki samimiyet çok önemli. Bazen cevabı hemen almak yerine, birkaç gün sonra, bazen birkaç yıl sonra alıyoruz.
Sonuçta, Allah bizi her zaman duyuyor, ama belki biz de biraz daha sabırlı, biraz daha teslim olmalıyız. Belki de Allah’ın cevabı, her zaman istediğimiz gibi olmaz. Ama o cevabın, belki de bizi büyütmek, daha olgunlaştırmak için verilmiş olduğunu kabul edebilmeliyiz.
Dua ve Sabır
O gün, telefonumda gelen mesajı okurken içimde bir rahatlama oldu. Kayseri’deki o küçük kafede, çocukların gülümsemesinde bir işaret vardı. Allah, belki de her anı duyar ve bizlere o anı değerlendirme gücünü verir. Bu yazıyı yazarken, tekrar dua ediyorum ve şunu diyorum: Allah, her zaman duyduğunu, belki de bir gün daha iyi anlayacağımı biliyorum.
Belki de dua, sadece istediklerimizi almak değil, her anı doğru şekilde değerlendirmek. Ama unutma, bazen soruların yanıtları, düşündüğünden çok daha basit olabilir.